Nasza lekarka Karolina i psycholożka Ula spotkały się ze studentkami i studentami położnictwa oraz pielęgniarstwa Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, by opowiedzieć o perinatalnej opiece paliatywnej i o tym, jak wygląda codzienna praca naszego hospicjum perinatalnego.

Zostały zaproszone na IV Konferencję Naukowo-Szkoleniową SKN przy Zakładzie Ginekologii i Położnictwa Praktycznego Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. To spotkanie to nie była teoria. To było spotkanie oparte na doświadczeniu. Karolina i Ula mówiły o konkretnych sytuacjach, o rozmowach z rodzinami, o emocjach, które towarzyszą pacjentkom i ich bliskim. Przywołały historie, które pokazują, jak ważne są uważność, obecność i dobre przygotowanie personelu medycznego.

Jedna z poruszających historii dotyczyła pani Kasi i jej córki Marysi. Serduszko Marysi przestało bić jeszcze w brzuchu mamy. To doświadczenie, którego nie da się opisać jednym zdaniem ani zamknąć w medycznym rozpoznaniu.

Pani Kasia napisała list z podziękowaniem. Opisała w nim swoją historię i to, jak ważna była dla niej obecność naszego hospicjum perinatalnego w tym trudnym czasie. W jej słowach wybrzmiewa wdzięczność za wsparcie, rozmowę i to, że nie musiała przechodzić przez to doświadczenie sama.

Nasze prelegentki zwróciły też uwagę na to, jak bardzo zmieniła się opieka perinatalna na przestrzeni lat. Jeszcze niedawno wiele rodzin zostawało z diagnozą i lękiem zupełnie same. Dziś wsparcie jest coraz bardziej dostępne, ale wciąż nie wszędzie i nie dla wszystkich. Wiele pozostaje do zrobienia.

Udział w konferencji to dla nas ważna część pracy. Edukacja przyszłych medyków ma wpływ na to, jak będą wyglądały doświadczenia pacjentek i ich rodzin w przyszłości. To właśnie od wiedzy, wrażliwości i odwagi personelu zaczyna się zmiana.

Dziękujemy za zaproszenie i za uważność, z jaką studenci podchodzili do tego tematu. Wierzymy, że takie spotkania budują system opieki, w którym naprawdę jest miejsce dla każdego.